

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۵۶
من با تو چنین سوخته خرمن تا کی
وز ما تو چنین کشیده دامن تا کی
این کار به کام دشمنانم تا چند
من در غم تو، تو فارغ از من تا کی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عمق عشق و درد جدایی خود میگوید. او با بیان سوختن دل و خرمنش از عشق معشوق، از او میپرسد که این وضعیت تا کی ادامه خواهد داشت. همچنین، شاعر به ناخرسندی از بیتفاوتی معشوق نسبت به غم و آلام خود اشاره میکند و میپرسد که این کسالت و بیاعتنایی تا چه زمانی برای او ادامه خواهد یافت.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
