

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸
من بیدلم ای نگار و تو دلداری
شاید که بهر سخن ز من نازاری
یا آن دل من که بردهای بازدهی
یا هر چه کنم ز بیدلی برداری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از فقدان دل و درد جدایی خود میگوید و به محبوبش میپردازد. او احساس میکند که بدون دلش زندگی میکند و محبوبش را دلداری میشود. شاعر به این موضوع اشاره دارد که شاید رفتار نازنین محبوبش برایش آزاردهنده باشد. در نهایت، او از محبوب میخواهد که یا دلش را بازگرداند یا هر آنچه که از بیدلی و پریشانی به او میرسد، از او دور کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
