

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴
نی گفت که پای من به گل بود بسی
ناگاه بریدند سرم در هوسی
نه زخم گران بخوردم از دست کسی
معذورم دار اگر بنالم نفسی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به زخمهایی که از عشق و هوس بر روحش وارد شده اشاره میکند و احساس میکند که در سر خود اسیر شده است. او از وضعیتی رنجبار سخن میگوید و از این که نمیتواند ناشی از این دردها ناله کند، معذور میشود. در واقع، این ابراز احساسات، نشاندهندهٔ دغدغههای عمیق درونی اوست که ناشی از ارتباطات عاشقانه است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
