

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶
واپس مانی ز یار واپس باشی
از شاخ درخت بگسلی خس باشی
در چشم کسی چو خویش را جای کنی
تو مردمک دیدهٔ آن کس باشی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بیان اهمیت وابستگی به دیگری و عشق میپردازد. در این رباعی، مولانا میگوید اگر از یار دور بمانی، همچون شاخهای از درخت بریدهای و چیزی از خود نداری. این دوری باعث میشود که در چشم دیگران نیز جایگاهی نداشته باشی و آنها تو را فراموش کنند. بنابراین، عشق و نزدیکی به دیگری، حس هویت و معنا را برای انسان به ارمغان میآورد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
