

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۸۰
هر روز ز عاشقی و شیرینرایی
من عاشق را پیرهنی فرمایی
ای یوسفِ روزگار، ما یعقوبیم
پیراهنِ توست چشم را بینایی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و زیبایی با طعمی عرفانی سخن میگوید. او به زیبایی که نمایشگر عشق است اشاره میکند و از آن به عنوان پیراهنی یاد میکند که به عاشق بینایی میبخشد. همچنین، با مقایسه خود با یعقوب و معشوقش با یوسف، به شدت وابستگی و شوق عاشقانهاش را بیان میکند. در این حال و هوا، عشق به عنوان نوری که نگاهی دلانگیز را به عاشق هدیه میدهد، جلوهگر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
