

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۸۱
هر روز یکی شور بر این جمع، زَنی
بنیادِ هزار عاقبت را بِکَنی
تا دورِ اَبَد، این دَوَران قائم بود
بر جانِ فقیران، کَرَم از تو، تو غنی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تاثیر عمل کردهای انسانی بر سرنوشت و عاقبتها میپردازد. او اشاره میکند که هر روز یک شور و نشاط در جمع باید ایجاد شود تا بنیان تغییرات اساسی بنا شود. حال و هوای شعر، درخواست از غنیان برای نیکوکاری و بخشش به فقیران است و اهمیت این عمل را در استمرار زندگی و بهبود وضعیت انسانها بیان میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
