

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲
آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا
وان نقش تو از آب منی نیست بیا
در خشم مکن تو خویشتن را پنهان
کان حسن تو پنهان شدنی نیست بیا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و تأکید مینماید که زیبایی او چیزی نیست که پنهان بماند. او از معشوق میخواهد که در خشم و زهد نرود و خود را مخفی نکند، چرا که حسن و جمال او چنان درخشان است که هرگز نمیتوان آن را نادیده گرفت. قدرت و تأثیر این زیبایی به حدی است که فراتر از هر نوع حجاب و پنهانی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
