

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۰
ای داده بنان گوهر ایمانی را
داده بجوی قلب یکی کانی را
نمرود چو دل را به خلیلی نسپرد
بسپرد به پشه، لاجرم جانی را
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مقایسه دو نوع انتخاب پرداخته است. او به این نکته اشاره میکند که مانند نمرود که دلش را به ابراهیم خلیل نسپرد و در عوض به موجودی کوچک و بیارزش واگذار کرد، انسان باید به جستجوی ایمان و معرفت بپردازد و دل را به چیزهای پایدار و ارزشمند بسپارد. در واقع، تأکید بر اهمیت انتخاب درست و عمیق در زندگی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
