رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۰۰
ای کز تو دلم پر سمن و یاسمنست
وز دولت تو کیست که او همچو منست
برخاستن از جان و جهان مشکل نیست
مشکل ز سر کوی تو برخاستن است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشقی عمیق و وابستگی شدید به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلش پر از زیبایی و عطر گل‌هاست و هیچ کسی در مقام او نیست. برخاستن از زندگی و دنیای مادی برایش چندان دشوار نیست، اما ترک معشوق و دوری از کوی او بسیار سخت و طاقت‌فرساست. عشق به معشوق او را به حالتی از درگیری میان دنیا و عشق می‌کشاند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.