

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۱۸
ای هر بیدار با خبرهای تو خفت
ای هرکه بخفت در بر لطف تو خفت
ای آنکه به جز تو نیست پیدا و نهفت
از بیم تو بیش از این نمیآرم گفت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیداری و آگاهی از وجود خداوند اشاره میکند و میگوید کسانی که در آغوش لطف او خفتهاند، در حقیقت در آرامش هستند. او بر این باور است که تنها خداوند وجودی شناخته شده و ناپیداست و از ترس او بیش از این نمیتواند سخنی بر زبان آورد. احساس ترس و احترام عمیق به خداوند در این شعر مشهود است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
