

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۳
باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت
یار آمد و می در قدح یاران ریخت
از سنبل تر رونق عطاران برد
وز نرگس مست خون هشیاران ریخت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، باد به همراه خود بویی خوش از گلها را به میخواران میآورد و یار به جمع یاران میپیوندد و شراب را در فنجانها سرو میکند. عطر سنبل رونق را به عطاران میدهد و نرگس، با زیبایی خاص خود، شادی و سرمستی را میان هشیاران منتشر میکند. این تصویرها بیانگر حال و هوای شاداب و پر از عشق و نشاط است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
