رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۸
بازآی که یار بر سر پیمانست
از مهر تو برنگشت صد چندانست
تو بر سر مهری که ترا یکجانست
او چون باشد که جان جان جانست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از محبوبش می‌خواهد که بازگردد، زیرا او به وفاداری و پیمانش پایبند است. احساس شاعر نسبت به محبوب عمیق است و می‌داند که محبت او بی‌پایان است. او تأکید می‌کند که این عشق و محبت از هر گونه علاقه دیگری بیش‌تر است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.