

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۵
با نی گفتم که بر تو بیداد ز کیست
بیهیچ زیان ناله و فریاد تو چیست
گفتا ز شکر بریدند اینک مرا
بیناله و فریاد نمیدانم زیست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی با نی صحبت میکند و از آن دربارهٔ رنج و بیعدالتی که بر او رفته، میپرسد. نی پاسخ میدهد که او به خاطر شکر بریده است و به همین دلیل نمیتواند بدون ناله و فریاد زندگی کند. این گفتگو نشاندهندهٔ عمیقترین درد و فراق شاعر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
