

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵
ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا
ای دولت و اقبال من و کار و کیا
ای خلوت و ای سماع و اخلاص و ریا
بیحضرت تو این همه سوداست بیا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به سبزی و زیبایی درختان و باغها اشاره میکند و آنها را نشانهای از خوشبختی و کامیابی میداند. او بر این باور است که وجود این زیباییها بدون حضور حقیقت بالاتر و روحی که همه چیز را معنا میبخشد، بیفایده است. درواقع، او از وجود معشوق یا حقیقتی الهی سخن میگوید که همهچیز در سایه آن معنا و ارزش پیدا میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
