

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۱
پی بر به جهانی که چو خون در رگ ماست
زیرا که فسونگر و فسون در رگ ماست
غم نیست ، که آثار جنون در رگ ما است
خون چون خسبد خاصه که خون در رگ ماست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به پیوند عمیق میان خود و جهان اشاره میکند. او میگوید که این جهان مانند خونی در رگهای ما جاری است و گرچه ممکن است جنون و اندوه در وجود ما باشد، اما این احساسات بخشی از ماهیت ما هستند. این پیوند نشاندهندهٔ زیبایی و عمیقبودن تجربههای انسانی است که با وجود مشکلات، همچنان جاری و زنده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
