

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۴
بیرون ز تن و جان و روان درویش است
برتر ز زمین و آسمان درویش است
مقصود خدا نبود بس خلق جهان
مقصود خدا از این جهان درویش است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مقام والای درویش اشاره میکند و میگوید که ماهیت واقعی او فراتر از جسم و روح است. درویش، که به سمبل حقیقت و معنویت تبدیل شده، از همهی دنیا و مخلوقات آن بالاتر است. در نهایت، شاعر بیان میکند که هدف اصلی خداوند از آفرینش جهان درویش است، نه تنها دیگر مخلوقات.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
