

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۵
بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست
کانجا نه مقام هر تر و رعنائیست
جان باید داد و دل بشکرانهٔ جان
آنرا که تمنای چنین مأوائیست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از وجود مکانی فراتر از کفر و ایمان صحبت میکند که در آن هیچگونه قید و شرطی وجود ندارد. این مکان، جایی است که نیاز به فدای جان و دل برای رسیدن به آن حس میشود. در این حالت، تنها تمنای به دست آوردن آن مکان مهم است و نعمت حضور در آن باید شکرگزاری شود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
