

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۷
بییار نماند هرکه با یار بساخت
مفلس نشد آنکه با خریدار بساخت
مه نور از آن گرفت کز شب نرمید
گل بوی از آن یافت که با خار بساخت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ارتباطات انسانی و تأثیر آنها بر سرنوشت افراد میپردازد. او تأکید میکند که هیچکس بدون همراهی دیگران، بهویژه یار و دوست، تنها نمیماند و شخصی که با دیگران هماهنگ و سازگار باشد، همواره در زندگی موفق خواهد بود. همچنین، شاعر به این نکته اشاره میکند که چیزهای خوب و زیبا از کنار سختیها و چالشها حاصل میشود و رشد و بلوغ از اعتماد به ارتباطات و تحمل مشکلات ناشی میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
