

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۶
تا من بزیم پیشه و کارم اینست
صیاد نیم صید و شکارم اینست
روزم اینست و روزگارم اینست
آرام و قرار و غمگسارم اینست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان حال و روزگار خود میپردازد و میگوید که مشغول کار صید و شکار است، اما این کار فقط شکل ظاهری دارد. در عمق وجودش، آرامش و قرار او همچنان با غم و اندوه عجین شده است. بنابراین، نه تنها به روزمرگی خود اشاره میکند، بلکه به درونیترین احساسات و تنهایی خودش نیز پرداخته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
