

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۷
تا مهر نگار باوفایم بگرفت
من بودم و او چو کیمیایم بگرفت
او را به هزار دست جویان گشتم
او دست دراز کرد و پایم بگرفت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از جستجوی خود برای یافتن محبوب باوفایش سخن میگوید. او به تصویر کیمیاگونهای از محبوبش اشاره میکند که در نهایت، خود او دست شاعر را میگیرد و از این جستجو نجاتش میدهد. مضمون اصلی شعر بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش و همچنین تسلیم شدن شاعر در مقابل محبت اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
