

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷
این آتش عشق میپزاند ما را
هر شب به خرابات کشاند ما را
با اهل خرابات نشاند ما را
تا غیر خرابات نداند ما را
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از آتش عشق سخن میگوید که او و دیگران را میسوزاند و به خرابات میکشاند. این خرابات جایی است که او را در کنار اهل آن قرار میدهد و این رفاقت باعث میشود که دیگران او را در چنین مکانی نشناسند. در واقع، عشق او را به فضایی متفاوت میبرد که شناخت او را از درون دگرگون میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
