

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷۰
توبه کردم که تا که جانم برجاست
من کج نروم نگردم از سیرت راست
چندانکه نظر همی کنم از چپ و راست
جمله چپ و راست ، راست و چپ دلبر ماست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از ارادهٔ خود برای توبه و انصراف از راههای غلط سخن میگوید. او تصمیم میگیرد تا زمانی که زنده است، از سیرت راست منحرف نشود. هرچه به اطراف نگاه کند، میبیند که همه چیز راست و درست در دل معشوقش وجود دارد. به این ترتیب، عشق و محبت او به معشوق به عنوان راهنمایی برای زندگی درستش نمایان میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
