

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۹
توبه چه کنم که توبهام سایهٔ تست
پا و سر توبه جمله سرمایهٔ توست
بدتر گنهی به پیش تو توبه بود
کو آن توبه که لایق پایهٔ تست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مفهوم توبه و رابطهاش با خدا میپردازد. او میگوید که توبهاش نمیتواند بدون سایهی خداوند تحقق یابد و تمام جنبههای توبه در راستای سرمایهداری الهی است. همچنین، بیان میکند که گناهی بدتر از توبه در پیشگاه خدا وجود ندارد و در نهایت به دنبال توبهای میگردد که در شأن و مقام خداوند باشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
