

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۸۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۵
چنگی صنمی که ساز چنگش بنواست
بر چنگ ترانهای همی زد شبها است
کآیم بر تو غزلسِرایان روزی
وان قول مخالفش نمیآید راست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و دلنشینی آهنگ و نغمهای اشاره میکند که محبوبش با چنگ نواخته و آن را در شبها با شوق میسراید. او از عشق خود به محبوب سخن میگوید و بیان میکند که روزی به شاعران غزلسرا میگوید که این احساسات واقعی و راستین هستند، در حالی که برخی احتمالاً آن را انکار میکنند. در اینجا تأکید بر صداقت عواطف و زیباییهای عشق است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
