

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۸۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۷
چون دلبر من میان دلداران نیست
او را چون جان هلاکت و پایان نیست
گر خیرهسری زنخ زند گو میزن
معشوق ازین لطیفتر امکان نیست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عاطفهاش نسبت به محبوب سخن میگوید و بیان میکند که محبوبش بینظیر و در میان دلداران کمنظیر است. او به قدری برایش ارزشمند و ضروری است که نبودش را برابر با هلاکت و پایان میبیند. در نهایت، شاعر به تمسخر میگوید اگر کسی بخواهد به محبوبش آسیبی بزند، او در لطافت و زیبایی بینظیر است و هیچکس نمیتواند به او آسیب برساند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
