

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۸۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۸
چون دید مرا مست بهم برزد دست
گفتا که شکست توبه بازآمد مست
چون شیشه گریست توبهٔ ما پیوست
دشوار توان کردن و آسان بشکست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به وضعیت انسانی اشاره دارد که در حالت مستی و شیدایی قرار دارد. دیگران او را برمیانگیزند و میگویند که توبهاش شکسته شده و دوباره به حالتی پیشین بازگشته است. او با استعارهای به شیشه اشاره میکند که به راحتی میشکند، گویی به آسانی میتوان توبه کرد اما دشواری بازگشت به حالتی درست را درک میکند. این شعر به چالشهای توبه و بازگشت به مسیر درست میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
