

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۷
خورشید و ستارگان و بدرِ ما اوست
بستان و سرای و صحن و صدرِ ما اوست
هم قبله و هم روزه و صبرِ ما اوست
عید رمضان و شبِ قدرِ ما اوست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به وصف مقام و جایگاه الهی میپردازد و میگوید که تمام خیرات و زیباییها در زندگی از آن خداوند است. او خورشید و ستارگان را به او نسبت میدهد و تمام نعمتها و عبادات را به حق او میداند. همچنین، عید رمضان و شب قدر را نیز به عنوان برکات الهی به او نسبت میدهد و بر اهمیت وجودی او تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
