

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۱
در عهد و وفا چنانکه دلدار منست
خون باریدن بروز و شب کار منست
او یار دگر کرده و فارغ شسته
من شسته چو ابلهان که او یار منست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از وفای دلدارش سخن میگوید و به احساساتی از عشق و دلتنگی اشاره میکند. او به وضوح بیان میکند که در شرایط دشوار، قلبش همچنان به یاد معشوقش میتپد، حتی زمانی که معشوق به سراغ دیگری رفته و توجهی به او ندارد. شاعر خود را در وضعیتی بیدفاع و گرفتار احساساتش میبیند و همچنان به عشقش وفادار میماند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
