رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱۵
در من غمِ شب، کور چرا پیچیده است؟
کور است مگر؟ وَ یا که کورم دیده است؟
من بر فلکم، در آب و گل عکس منست
از آب کسی ستاره کی دزدیده است؟
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از احساس غم و نابسندگی درون خود سخن می‌گوید. او به عدم روشنایی و آگاهی در زندگی اشاره می‌کند و احساس می‌کند که شاید خود دچار کوری ذهنی است. او به تصویر خود در آسمان و جهان اشاره می‌کند و می‌پرسد که کدام ستاره از آب دزدیده شده است، که نشان‌دهنده‌ی جست‌وجوی حقیقت و زیبایی در زندگی است. این تصورات نشاندهنده‌ای تردید شاعر درباره‌ی جایگاه و وضعیت خود در جهان است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.