رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۶۵
عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست
و این طرفه که بار ما فزون از خر ماست
آنجا که جمال و حسن آن دلبر ماست
ما در خور او نه‌ایم و او درخور ماست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق عمیق و شگفت‌انگیز اشاره می‌کند که بر دل او سنگینی می‌کند. او اعتراف می‌کند که این عشق نه تنها فراتر از درک اوست، بلکه بار سنگین‌تری از آنچه او توان تحملش را دارد، به دوش او می‌گذارد. در نهایت، او جوانمردی محبوب خود را ستایش می‌کند و به این نکته می‌رسد که محبوبش فراتر از اوست و او هرگز در حد و اندازه این عشق نمی‌باشد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.