

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۶۶
عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت
در ره بنشست و رهزنی کیش گرفت
چون در سرشان جایگهِ پند ندید
پای همه بوسید و رَهِ خویش گرفت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تقابل عقل و عشق اشاره میکند. عقل مانند راهنمایی میآید تا عاشقان را نصیحت کند، اما وقتی میبیند پندها در دل آنها جایی ندارد، تصمیم میگیرد که به سوی خود رفته و عاشقان را رها کند. در نتیجه، عشق و جاذبههای آن بر عقل غلبه میکند و عاشقان به مسیر خود ادامه میدهند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
