

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۷۰
گر آه کنم آه بدین قانع نیست
ور خاک شوم شاه بدین قانع نیست
ور سجده کنم چو سایه هرسو که مه است
پنهان چه کنم ماه بدین قانع نیست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان عمق احساساتش میپردازد و بیان میکند که هیچ اقدامی از جانب او، اعم از آه کشیدن، خاک شدن یا سجده کردن، نمیتواند محبوبش را راضی کند. او در جستوجوی به طرز کاملتری از توصیف الهام و زیبایی معشوق است و به تداوم ناامیدی از رسیدن به کمال و شناخت حقیقی معشوق اشاره میکند. در نهایت، عشق او به محبوبش فراتر از هر نوع عمل و ابراز احساسات است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
