

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۹۹
گویند که عشق عاقبت تسکین است
اول شور است و عاقبت تمکین است
هر چند ز آسیا است سنگ زیرین
این صورت بیقرار بالا بین است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به مراحل عشق اشاره میکند. عشق در ابتدا به صورت یک شور و آتش سوزان احساس میشود، اما در نهایت به آرامش و تمکین میانجامد. با وجود چالشها و سختیها مانند سنگ زیرین آسیاب، عشق واقعی همواره به روحی بیقرار و بلندپرواز کمک میکند تا به صفا و آرامش دست یابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
