

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۰۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰۰
گویند مرا که این همه درد چراست
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر با بیان دردهای درونیاش و اعتراض به انتقادات دیگران، به عشق و شیداییاش اشاره میکند. او از کسانی که از او میپرسند چرا این همه رنج میکشد، میگوید که نباید در این باره قضاوت کنند. در نهایت، او تأکید میکند که نگاهی به معشوقش بیندازند تا متوجه شوند که این عشق و درد ناشی از آن چقدر عمیق و واقعی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
