

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴
آن لعل سخن که جان دهد مرجان را
بیرنگ چه رنگ بخشد او مر جان را
مایه بخشد مشعلهٔ ایمان را
بسیار بگفتیم و نگفتیم آن را
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان قدرت و تأثیر کلام میپردازد. او اشاره میکند که سخن زیبا چون لعل میتواند جان و روح را جلا ببخشد و به انسان رنگ و معنا ببخشد. او تأکید میکند که این کلام میتواند به ایمان افراد قوت ببخشد، اما با وجود این تأثیر عمیق، هنوز راز و حقیقت این کلام به طور کامل بیان نشده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
