

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۰۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰۶
ماه عید است و خلق زیر و زبر است
تا فرجه کند هر آنکه صاحب نظر است
چه طبل زنی که طبل با شور و شر است
زان طبل همی زند که آن خواجه کر است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به وصف حال انسانها در عید ماه میپردازد و به طور خاص به نظرات مختلف و تعابیر گوناگون توجه میکند. او اشاره میکند که برخی افراد با شور و شوق طبل میزنند، ولی در واقع آنها هم خود در حالتی گمراهی هستند و به سرنوشت معین و نادرستی دچارند. بهطور کلی، این شعر بر تضاد بین ظواهر شاد و حقیقت نادرست برخی از افراد تأکید دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
