

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۱۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱۲
مست است دو چشم از دو چشم مستت
دریاب که از دست شدم در دستت
تو هم به موافقت سری در جنبان
گر زانکه سر عاشق مستی هستت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به عشق و شیدایی خود اشاره میکند و از حیرت ناشی از زیبایی معشوق سخن میگوید. او احساس میکند که در چشمان مست محبوب، خود را گم کرده و از این وضعیت لذت میبرد. همچنین از معشوق میخواهد که با حرکات سر و تأیید خود، به او بگوید که او نیز در این مستی عاشقانه شریک است. در کل، تمام این احساسات حول محور عشق و شور و شوق چرخ میزند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
