

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۱۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱۹
منصور حلاجی که اناالحق میگفت
خاک همه ره به نوک مژگان میرفت
درقلزم نیستی خود غوطه بخورد
آنگه پس از آن در اناالحق میسفت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به بیان حال و مقام منصور حلاج میپردازد که با گفتن «اناالحق» خود را به مرتبهای از شناخت و حقیقت رساند. وی در حالتی روحانی و عمیق غوطهور است و به نظر میرسد که از دنیای مادی و لمس خاکی رها شده است. در نهایت، او با تجربهی این دگرگونی به حقیقتی بزرگ دست مییابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
