رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۴۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴۶
هر روز دلم در غم تو زارتر است
وز من دل بی‌رحمِ تو بی‌زارتر است
بگذاشتی‌ام، غمِ تو نگذاشت مرا
حقا که غمت از تو وفادارتر است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عمق غم و درد ناشی از جدایی محبوب سخن می‌گوید. دل او هر روز بیشتر در فراق محبوب زار و نزار می‌شود، در حالی که محبوب نیز بی‌رحم و بی‌تفاوت باقی مانده است. شاعر می‌گوید که غم و اندوه محبوب به او وفادارتر از خود محبوب است و او را به هیچ وجه رها نمی‌کند. این بیان نشان از وابستگی عمیق و دشواری جدایی دارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.