رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۴۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴۵
هر روز حجاب بیقراران بیش است
زان درد من از قطرهٔ باران بیش است
آنجا که منم تا که بدانجا که منم
دو کون چه باشد که هزاران بیش است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حجاب و پوشش بی‌قراری‌ها اشاره می‌کند و از درد و رنج خود می‌گوید که با هر باران و قطره بی‌قراری بیشتر می‌شود. او در نهایت به حالت خاص خود اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در جایگاهش، وسعت و عمق احساساتش بسیار بیشتر از آن چیزی است که بدانندگان از دو دنیای آشکار و پنهان می‌توانند درک کنند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.