

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۵۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۵۷
ای آنکه کنی کون و مکانرا محدث
پاکی و منزهی ز نسیان و حدث
جز فکر تو در سرم همه عین خطاست
جز ذکر تو بر زبان ضلالست و عبث
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به عظمت و پاکی خداوند اشاره میکند و بیان میکند که او تنها محدث و خالق جهان است. هرگونه فکر و تلاشی غیر از یاد خداوند را اشتباه میداند و معتقد است که ذکر خداوند تنها راه درست و هدایتبخش است. در این رویکرد، نسیان و خطا در غیاب یاد او مطرح شده و بر لزوم توجه به خداوند تأکید میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
