

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۷۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۷۴
آنرا که ز عشق دوست بیداد رسد
از رحمت و فضل اوش امداد رسد
کوتاهی عمر بین به وصلم دریاب
تا پیش از اجل مرا به فریاد رسد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساسات شدید و دوگانهاش در عشق اشاره میکند. او بیان میکند که اگر دوستی به او ظلم کند، با رحمت و لطف معشوق، از این وضعیت نجات مییابد. او همچنین به گذر زمان و کوتاهی عمر اشاره میکند و از معشوق میخواهد که پیش از آنکه دیر شود، به کمک او بیاید. این احساس نیاز و امید به وصال در دل شاعر حس قویتری از عشق را به تصویر میکشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
