

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸۸
آن کز تو خدای این گدا میخواهد
در دهر کدام پادشا میخواهد
هر ذره ز خورشید تو از دور خوش است
زان جملهٔ خورشید ترا میخواهد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جستجوی عشق الهی و ارتباط آن با انسان میپردازد. او بیان میکند که هر موجودی در دنیا، از جمله گدایان و پادشاهان، در پی پرتو عشق و نور الهی هستند. همچنین، تأکید میکند که هر ذرهای از خورشید آن عشق، زیبا و دلنشین است و همه آفرینش به دنبال دستیابی به آن نور و انرژی معنوی هستند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
