

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸۹
آن کس که بر آتش جهانم بنهاد
صد گونه زبانه بر زبانم بنهاد
چون شش جهتم شعلهٔ آتش بگرفت
آه کردم و دست بر دهانم بنهاد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از حس خشم و شعلهور شدن در وجود خود صحبت میکند. او احساس میکند که آتش دنیا بر او حاکم شده و این آتش او را تحت فشار قرار داده است. در پی این احساس، او از شدت ناراحتی آهی کشیده و به خاطر قدرت این آتش، دست بر دهان گذاشته و سکوت کرده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
