

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۱۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۱۳
از آتش عشق دوست تفها بزنید
وان آتش را در این علفها بزنید
آن چنگ غمش چو پای ما بگرفتست
ما را به مثل بر همه دفها بزنید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به شدت و زبانی عاطفی از آتش عشق به دوست سخن میگوید و خواستار این است که این شعلۀ عشق را در دلها و زندگیها بگنجانند. او اشاره میکند که غم این عشق مانند چنگی در پای او گرفتار شده و از دیگران میخواهد که با نواختن دف، همگان را به این عشق و احساسات عمیق دعوت کنند. در واقع، این شعر تصویرگر عشق آتشین و تاثیر عمیق آن بر زندگی انسانهاست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
