

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۱۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۱۵
از آدمیی دمی بجائی ارزد
یک موی کز او فتد بکانی ارزد
هم آدمیی بود که از صحبت او
نادیدن او ملک جهانی ارزد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ارزشمندی انسانها اشاره میکند و میگوید که وجود هر انسان میتواند به اندازهٔ زمان کوتاهی از ارتباط با او ارزشمند باشد. او تأکید میکند که حتی یک تار موی انسان نیز ممکن است به خاطر تأثیرش بر دیگران ارزشمند شود. در نهایت، او به این نکته میپردازد که آدمی ممکن است به خاطر عدم دیدار با یک انسان با ارزش، دنیا را از دست بدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
