

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۲۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲۱
از شربت سودای تو هر جان که مزید
زآن آب حیات در مزید است مزید
مرگ آمد و بو کرد مرا بوی تو دید
زانروی اجل امید از من ببرید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و محبت الهی اشاره میکند و بیان میکند که شربت عشق او جان را تازه میکند و هرگز به مرگ نمیانجامد. با وجود خطر مرگ و آمدن اجل، تنها بوی عشق معشوق را حس میکند و احساس امیدش را از بین میبرد. از این رو، عاطفه و پیوند معنوی او با محبوب فراتر از مرگ و فناست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
