

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۲۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲۰
از شبنم عشق خاک آدم گل شد
صد فتنه و شور در جهان حاصل شد
سر نشتر عشق بر رگ روح زدند
یک قطره از آن چکید و نامش دل شد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، عشق به عنوان نیرویی آفرینشگر و تحولآفرین معرفی میشود که خاک آدم را به گل بدل کرده است. عشق، شور و فتنهای در جهان به وجود میآورد و با تأثیر عمیق خود بر روح انسان، نامش به «دل» میرسد. این تصور نشاندهندهی قدرت عشق در تغییر و ارتقاء وجود انسان است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
