

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۲۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲۴
از لشکر صبرم علمی بیش نماند
وز هرچه مرا بود غمی بیش نماند
وین طرفه تر است کز سر عشوه هنوز
دم میدمد و مرا دمی بیش نماند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از بیصبری و احساس ناامیدی خود سخن میگوید و بیان میکند که دیگر از صبرش چیزی باقی نمانده است. او به تلخی اشاره میکند که همواره در لحظات عاشقانه، عشق و زیبایی به او رو میآورد، در حالی که او از زمان و فرصت بهرهای ندارد. این تضاد میان عشق و بیوقتی، حسرتی عمیق را در دل او ایجاد کرده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
