

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۲۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲۵
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
مقبول تو جز قبول جاوید نشد
لطفت به کدام ذره پیوست دمی
کان ذره به از هزار خورشید نشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ بزرگی و لطافت الهی است که هیچکس را ناامید نمیکند. مولانا با تأکید بر این نکته، بیان میکند که ارتباط با لطف خداوند همواره برقرار است و هیچ بندهای از این رحمت بیبهره نمیماند. او در ادامه به کیفیت این لطف اشاره میکند و میگوید حتی یک ذره از آن لطف نیز ارزشمندتر از هزار خورشید است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
